Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Μονόλογοι

Πέντε Ισχυρές Παρεικοτίσεις στην «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή

Ο Σοφοκλής χρησιμοποιεί την παρεικότιση όχι ως διακόσμηση αλλά ως αποκάλυψη—κάθε σύγκριση αποκαλύπτει χαρακτήρα, μοίρα ή κοσμική τάξη. Πέντε αξιοσημείωτα παραδείγματα (στη μετάφραση):

1. Ο Αρματοδηγός (Στίχος 85)

«Ως τώρα ο αρματοδηγός ωθεί τα υψηλά πνεύμα άλογα...»

Ο Οιδίπους περιγράφει την αναζήτησή του για την αλήθεια. Η εικόνα: ελεγχόμενο βία, ταχύτητα, κίνδυνος. Εαυτόν βλέπει ως οδηγό. Είναι στην πραγματικότητα το άλογο.

2. Οι Αέρας της Καταιγίδας (Στίχος 148)

«Ως από τον ουρανό οι άνεμοι της καταιγίδας ξεδιώχνουν εις κενόν...»

Ο Χορός περιγράφει την επίθεση της λοιμώδους νόσου στη Θήβη. Φυσική οργή εναντίον ανθρώπινης ανυπομονησίας. Ο άνεμος των θεών δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί.

3. «Ως Αν Η Μητέρα Μου Δεν Ήταν Μητέρα» (Στίχος 892)

Ο Οιδίπους, αντιμετωπίζοντας τον φόβο. Η παρεικότιση είναι η ρήξη—η γλώσσα αποτυγχάνει να κρατήσει την πραγματικότητα. Το «ως αν» σηματοδοτεί την αποσύνδεση.

4. Τα Δόντια της Έχιδνας (Στίχοι 554–557)

«Οποιος σε λόγον ή σε πράξη μοιάζει σε σένα, / Το ίδιο τέρας στα μάτια μας πρέπει να φαίνεται / Ως αν δόντια εχίδνας φύονταν κάτω.»

Ο Οιδίπους καταράται τον δολοφόνο (εαυτόν του). Η παρεικότιση υστερικά μολύνει τη δική του εικόνα. Τα δόντια είναι κάτω—κρυμμένα, εγγενή.

5. «Ως Αν Ήταν Άνθρωπος Το Σώμα Του Οποίου Είδες και Εμισήσας» (Στίχος 755)

Ο Οιδίπους στο νεκρό σώμα του Πολύβου (νομιζόμενου πατέρα). viscéral αποστροφή προς τη σάρκα που τον μεγάλωσε. Η παρεικότιση καταρρεύει την παρελθούσα αγάπη στην παρόντα οργή.

Το Σχήμα

Κάθε παρεικότιση γεφυρώνει το ορατό και το κρυμμένο. Ο αρματοδηγός/το άλογο. Η καταιγίδα/η Θήβη. Η μητέρα/μη-μητέρα. Η έχιδνα κάτω. Το μισημένο σώμα. Ο Σοφοκλής χρησιμοποιεί το ωσάν για να δείξει τι είναι—αλλά δεν μπορεί να ειπωθεί απευθείας.

Μονόλογοι

Related Categories