Το Macbeth αναπτύσσεται στην Σκωτία του 11ου αιώνα — ένα τοπίο τόσο ψυχολογικό όσο γεωγραφικό.
Συνεπώς σκοτεινή και προαγγελιακή. Ο καιρός καθρέφτει την συνείδηση (καταιγίδες, «παράφυσιο» σκοτάδι). Το περιβάλλον δεν είναι φόντο — είναι συνένοχος. Η Σκωτία γίνεται χαρακτήρας: άγρια, καταραμένη, αντιστατέψαμε στην βασιλικοκτονία.
Ο Σέικσπιρ δεν επισκέφτηκε ποτέ τη Σκωτία. Δεν χρειαζόταν. Χτίσει μια Σκωτία του νου — όπου κάθε λιβάδι κρύβει μάγισσα, κάθε κάστρο κρύβει σπαθί, και η γη نفسها ανελαίνει στην βασιλικοκτονία.