Η Αντιγόνη δεν δέχεται παθητικά την καταδίκη της. Όταν ο Κρέοντας την καταδικάζει να ζωντανευτεί γιατί θάψαμε τον Πολυνείκην, αντισταθεί 적극ικά στη διάσημη αντιπαράθεση (Τετάρτη Σκηνή / Απολογία της Αντιγόνης). Υποστηρίζει:
Ο Κρέοντας αρνείται να παραδώσει. Η καταδίκη παραμένει. Αλλά ο λόγος της Αντιγόνης μετατοπίζει το ηθικό κέντρο του έργου: αυτή γίνεται η νόμιμη αρχή· αυτός ο τύραννος. Η αντίστασή της είναι το ηθικό πυρήνα του δράματος.