Η φράση «τον κράτησε προσεκτικά» (ή η κοντινή της παραλλαγή) εμφανίζεται σε περιγραφές του Ρόμεο να κρατάει τη Τζουλίετ αφού πάρει το φίλτρο του μοναχού (Πράξη 4, Σκηνή 5 / Πράξη 5, Σκηνή 3). Μεταφέρει μια απτική απαλότητα—δάχτυλα που αγγίζουν μαλλιά, βραχιόνες που υποστηρίζουν χαλαρό βάρος, ο τρόμος της υπερβολικής πίεσης.
Ακούρ στιγμή, η εχθρότητα, η καταδίκη, τα φρενητικά σχέδια διαλύονται. Μένει μόνο η φυσική πραγματικότητα του σώματός της—θερμό, ευθραύστο, αγαπητό. Η προσοχή είναι αντιπρόσωπος της βίας που τους περιβάλλει: ένας τελικός, άφωνος όρκος ότι η αγάπη, τουλάχιστον, χειρίστηκε με σεβασμό.