Στο Romeo and Juliet του Shakespeare, ο όρος «fortnight» εμφανίζεται σε ένα κρίσιμο σημείο της χρονικής γραμμής του έργου. Αυτή η αρχαία λέξη σημαίνει απλώς δύο εβδομάδες—δεκατέσσερα ημέρες—και σηματοδοτεί συγκεκριμένα τη διάρκεια της εκδίκασης του Romeo από τη Βερόνα μετά τη σφαγή του Tybalt σε δόλιο ντύελο.
Μετά τη σφαγή του Tybalt, του αδερφού της Juliette, από τον Romeo στην 3η Πράξη, 1η Σκηνή, ο Πρίγκιπας Escalus ξεχνάει τη ζωή του αλλά τον εκδίκα από τη Βερόνα. Ο Πρίγκιπας δηλώνει: «Αμέσως τον εκδίκα εδώ.» Όταν ο Friar Laurence ενημερώνει αργότερα τον Romeo για αυτή την ποινή, αναφέρει το χρονικό πλαίσιο: «Δεν μπορείς να μιλήσεις για αυτό που δεν νιώθεις. Αν ήσουν τόσο νέος όσο εγώ, η Juliette η αγάπη σου, μια ώρα μόλις παντρεμένοι, ο Tybalt δολοφονημένος, κοροϊδεύοντας σαν εγώ και σαν εγώ εκδικασμένος, τότε θα μπορούσες να μιλήσεις, τότε θα μπορούσες να σπάσεις τα μαλλιά σου, και να πέσεις στο έδαφος, όπως κάνω εγώ τώρα, μετρώντας ένα ακατασκεύαστο τάφο.» Ο Friar σχεδιάζει τότε ένα σχέδιο που περιλαμβάνει χρονοδιάγραμμα «fortnight» για την επιστροφή του Romeo.
Η δευτεροήμηρη περίοδος δημιουργεί δραματική τάση. Είναι αρκετά μακρά για να διαμορφωθούν ανήσυχα σχέδια—όπως το σχέδιο του Friar Laurence με το φίλτρο ύπνου—αλλά αρκετά σύντομη για να διατηρεί την επείγουσα ανάγκη. Το συμπυκνωμένο χρονοδιάγραμμα απεικονίζει τη συνολική πενταήμερη δομή του έργου, όπου αγάπη, γάμος, εκδίκαση και θάνατος αναπτύσσονται με πνιγητή ταχύτητα.
Η κατανόηση αυτού του όρου βοηθά τους σύγχρονους αναγνώστες να καταλάβουν τους ακριβείς κίνδυνους: ο Romeo έχει ακριβώς δεκατέσσερα ημέρες πριν το σχέδιο πρέπει να πετύχει, αλλιώς δεν θα δει ποτέ ξανά τη Juliette. Κάθε ώρα εκείνης της δευτεροήμερης περιόδου μετράει.