Διόρθωση: Ο Ρωμαίος δεν είναι με τη Ροζαλίν στην αρχή της παράστασης. Είναι ερασιτέχνης της —είναι όμορφη ευγενής που τον απορρίπτει (και έχει ομόλογη αγνεία).
Η μελαγχολία του για τη Ροζαλίν τον κάνει ευάλωτο στη Ζουλίετ. Ο αντίθετος παράγοντας είναι δομικός: Ροζαλίν = αφηρημένη, απρόσιτη, πετραρκική πόζα; Ζουλίετ = πραγματική, αμοιβαία, μετασχηματιστική.
Η Ροζαλίν δεν εμφανίζεται ποτέ στην σκηνή —είναис καταλύτης, όχι χαρακτήρας.