Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Τι ρωτά η Θέλλα για το να είσαι άνθρωπος

Η Θέλλα ερωτά την ανθρωπότητα μέσω πολλαπλών πρίσματων, μετατρέποντας το νησί της σε εργαστήριο της ανθρώπινης κατάστασης.

Φύση εναντίον Πολιτισμού

Το νησί είναι κατάσταση φύσης· η Μιλάνο και η Νάπολη αντιπροσωπεύουν τον πολιτισμό. Οι χαρακτήρες αντιμετωπίζουν απλωμένους εαυτούς. Ο Καλίμπαν είναι ο «φυσικός άνθρωπος» (Ρουσσώ πριν τον Ρουσσώ); ο Πρόσπερος είναι πολιτιστική τέχνη. Το έργο ρωτά ποιος είναι αληθεστέρος.

Ιλουσίον εναντίον Πραγματικότητας

Η μαγεία θολώνει την αντίληψη. «Είμαστε τέτοιο υλικό / Ως τα όνειρα φτιάχνονται». Η ανθρώπινη ταυτότητα είναι θεατρική, θραύσιμη. Το θέατρο γίνεται μεταφορά του κατασκευασμένου εαυτού.

Γνώση και Δύναμη

Τα βιβλία του Πρόσπερου είναι επικίνδυνη γνώση. Η άγνοια της Μιράντας είναι αθωότητα. Οι καταράς του Καλίμπαν είναι μάθηση γλώσσας. Το να ξέρεις δεν ισούται με σοφία· δύναμη χωρίς ηθική είναι τυραννία.

Συγγνώμη ως ανθρώπινη κορυφή

«Η σπάνια πράξη είναι / Στη الفضيلة παρά στην εκδίκηση». Ο Πρόσπερος επιλέγει το έλεος. Ο Αρίελ (πνεύμα) τον διδάσκει: «Αν τους βλέπατε τώρα, τα συναισθήματά σας / Θα γίνονταν ευγενή». Ανθρωπιά είναι η ικανότητα για ενσυναίσθηση πέρα από την τιμωρία.

Ελευθερία και Σκλαβιά

Ο Αρίελ δουλεύει για ελευθερία· ο Καλίμβαν αντιστέκεται στη σκλαβιά· ο Φερνάντος δουλεύει εθελοντικά για αγάπη. Η ανθρώπινη κατάσταση είναι διαπραγμάτευση αυτονόμιας και δεσμών.

Τελικά, να είσαι άνθρωπος στη Θέλλα είναι να επιλέξεις συγγνώμη, δεχθείς περιορισμούς και δημιουργείς νόημα μέσω τέχνης — όπως κάνει ο Πρόσπερος, σπάζοντας τη ράβδο του, επιστρέφοντας στη Μιλάνο, ξέροντας «κάθε τρίτη σκέψη θα είναι ο τάφος μου».

Δράμα

Related Categories