Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Η Διπλή Λειτουργία του Πορτιέρα στο Μακμπέθ Πράξη 2, Σκηνή 3

Η σκηνή του Πορτιέρα του Σέικσπιρ (Πράξη 2, Σκηνή 3) είναι πολύ περισσότερα από κωμική παύση. Εκτελεί δύο ουσιώδεις δραματικές λειτουργίες που βαθύνουν την θεματική αρχιτεκτονική του έργου.

  1. Κωμική ανακούφιση ως δομική ανάγκη: Το μεθύσιο λαλιά και οι ασχημοςούρτες ανέκδοτες του Πορτιέρα—ρουτίνα knock-knock για αγρότες, ράφτες και αμφισβητητές—παρέχουν ζωτική απαλλαγή από την τάση αμέσως μετά τη δολοφονία του Ντάνκαν. Χωρίς αυτόν τον βαλβίδα πίεσης, ο φόβος του κοινού μπορεί να ξηρανθεί σε νυστία. Ο χιούμορ είναι عمدά ακαθάρτως, εδαφικοποιώντας τον υπερφυσικό φόβο στην σώματινη πραγματικότητα.
  2. Αναφορά στην αμφισημία ως θεματική προαγγελία: Οι επαναλαμβανόμενες αναφορές του Πορτιέρα στους «αμφισβητητές» και τις «διπλές γλώσσες» καλείν απευθείας το κεντρικό μότιβο του έργου: την απαντητική αμφισημία. Οι προφητείες των μάγων («κανένας από γυναικαγενής», «το Δάσος Μπิร์ναμ»), η αυτοαπάτη του Μακμπέθ («δεν έχω ορμή να τρυπήσω τα πλάγια του προθέσεώς μου»), η θεατρική φιλοξενία της Λеди Μακμπέθ ενσαρκώνουν την αμφισημία—γλώσσα που σημαίνει δύο πράγματα ταυτόχρονα, προστατεύοντας τον ομιλητή από την αλήθεια.

Αυτή η σύντομη σκηνή συνθέτει χιούμορ, προαγγελία και θεματικό βάθος με χειρουργική ακρίβεια. Ο Πορτιέρας, δευτερεύων χαρακτήρας, γίνεται χορωδική φωνή που ονομάζει τη κεντρική φθορά του έργου: έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Δράμα

Related Categories