Είδη Δράματος: Από τις Έξι Μορφές του Αριστοτέλη στα Σύγχρονα Είδη
Οι Έξι Μορφές του Αριστοτέλη (Περί Ποιητικής)
- Τραγωδία: Σοβαρή, ολοκληρωμένη πράξη; ηρώος protagonists; αμαρτία → περιπέτεια → αναγνώριση → κάθαρσις.
- Κωμωδία: Γελώτα σφάλματα; χαμηλότερης τάξης χαρακτήρες; ευτυχισμένο τέλος· γέλωτος ως διορθωτικό.
- Επική Ποιητική: Αφήγηση, όχι δράση; τεράστιο εύρος· ηρώος θρύλου· εξάμετρος στίχος. (Ο Αριστοτέλης τη συγκρίνει με τη τραγωδία.)
- Διθύραμβος: Χορικό ύμνος στον Διόνυσο· προέλευση της τραγωδίας (κατά το Αριστοτέλη).
- Σατυρικό Δράμα: Βραχύ, παρωδικό· χορός σατυρών· παρωδία μύθου· παίζεται μετά τη τραγική τριλογία.
- Μίμος: Αυτοσχεδιασμένος, χαμηλός κωμωδία· μίμηση, χορός, μουσική· καθημερινές χαρακτήρες· λαϊκή ψυχαγωγία.
Κύρια Μετά-Αριστοτελικά Είδη
- Μελοδράμα: Υψηλημένη συναισθηματικότητα, ηθική πολωρίση, μουσική υποκείμενη, αισθησιακό πλοκή (κυρίαρχο 19ου αι.).
- Φάρσα: Άκρο σωματική κωμωδία, απίθανες καταστάσεις, τυποποιημένοι χαρακτήρες, ταχύτητα.
- Τραγικωμωδία: Συνδυάζει τραγικά στοιχεία με κωμική ανακούφιση/λύση (π.χ. The Winter's Tale, Waiting for Godot).
- Ιστορικό Δράμα: Πραγματικά γεγονότα/προσώπα δραματιζόμενα (ιστορίες του Shakespeare, A Man for All Seasons).
- Οικιακό Δράμα: Καθημερινή μεση/εργατική τάξη, ρεαλιστική λεπτομέρεια (Ibsen, Chekhov, Williams).
- Κοινωνικό/Προβληματικό Δράμα: Εκθέτει αδικία, προωθεί αλλαγή (A Doll's House, The Crucible, Angels in America).
- Ψυχολογικό Δράμα: Εσωτερικότητα, υποσυνείδητο, διασπασμένο εαυτός (Strindberg, O'Neill, Kane).
- Μουσικό Θέατρο: Ενσωματωμένο τραγούδι/χορός/βιβλίο (Golden Age → Sondheim → σύγχρονο).
- Αβсурδο Θέατρο: Αδιευκρίνιση, κυκλικότητα, διάσπαση γλώσσας (Beckett, Ionesco).
- Μεταδραματικό Θέατρο: Κείμενο αποκεντρωμένο· εικόνα, σώμα, media, εγκατάσταση (Lehmann).
Προειδοποίηση
Δεν υπάρχει σταθερός αριθμός. Τα είδη υβριδίζονται, οι πολιτισμοί ορίζουν διαφορετικά, και νέες μορφές εμφανίζονται. Η λίστα είναι χάρτης, όχι εδαφος.