Φυσική Κίνηση στο Θέατρο: Ορισμός και Εκφραστική Λειτουργία
Η φυσική κίνηση στο θέατρο είναι η προ의의, εκφραστική χρήση του σώματος από τον ηθοποιό για να επικοινωνήσει χαρακτήρα, συναισθημα, σχέση και αφηγηματική γραμμή – πέρα από ή παράλληλα με το κείμενο.
Τι Περιλαμβάνει
- Περπάτημα, στάση, βάση – βασική φυσιογνωμία
- Γέστες: Εμβληματικές (πολιτισμικές), επεξηγηματικές (συνδεδεμένες με λόγο), συναισθηματικές, ρυθμιστικές (αλληλεπίδραση)
- Προσωπική έκφραση: Από μικρο- έως μακρο-εκφράσεις; μάτια, φρύδια, στόμα, γνάθος
- Χωρική συμπεριφορά: Προξημική, εδαφική κυριαρχία, προσανατολισμός
- Τεμπο-ρυθμός: Ταχύτητα, βάρος, ροή, παύση (πράξεις Laban)
- Επαφή: Άγγιγμα, άρση, στήριξη, αντίσταση, αποφυγή
- Ακινησία: Ενεργητική επιλογή; τάση, ακρόαση, εξουσία
Εκφραστικές Λειτουργίες
- Χαρακτηριοποίηση: Ηλικία, στάτα, ψυχολογία, ιστορία ενσαρκωμένες
- Υποκείμενο: Το σώμα αντιφαίνεται/συμπληρώνει τους λόγους
- Σχέση: Αντικατοπτρισμός, συμπλήρωση, αντίθεση
- Αφήγηση: Φυσικοποιεί την πλοκή (ταξίδι, αγώνας, μεταμόρφωση)
- Ατμόσφαιρα: Η ομαδική κίνηση δημιουργεί κόσμο
- Μεταφορά: Αφηρημένες ιδέες γίνονται αισθητά (πτώση = αποτυχία)
Παράδοσεις Εκπαίδευσης
- Στανισλάφσκι (φυσικές πράξεις)
- Μeyerhold (βιομηχανική)
- Lecoq (μιμική, μάσκα, ουδετερότητα)
- Laban/Bartenieff (πράξη-σχημα)
- Suzuki (εδαφική, κεντρική)
- Viewpoints (Bogart/Overlie – χρόνος/χώρος)
- Butoh (Hijikata – υποσυνείδητο σώμα)
Η κίνηση δεν «προστίθεται» στη juego – είναι η juego που γίνεται ορατή.