Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Shakespeare vs Brooke: Πώς ο Bard Μετατρέψε μια Έκθεση σε Драματική Μηχανή

Το The Tragical History of Romeus and Juliet του Arthur Brooke (1562) έδωσε στον Shakespeare την πλοκή. Ο Shakespeare έδωσε στην έριδα ψυχολογία, γλώσσα, δομή και πολιτική.

Πέντε Ενισχύσεις

1. Βάθος Χαρακτήρα Αντί για Γενικά Φακέλια

Οι οικογένειες του Brooke = ετικέτες. Οι οικογένειες του Shakespeare = προσωπικότητες: η μικροψυχία των γέροντας Montague/Capulet, η θυμωρία του Tybalt, η ειρηνοποιία του Benvolio, η ψυχρή φιλοδοξία της Lady Capulet. Η έριδα ζει σε συγκεκριμένα σώματα.

2. Λογική Μάχη ως Μικροκοσμος της Έριδας

Η αρχική μάχη (1.1) ξεκινάει με υπηρέτες (Sampson/Gregory vs Abram/Balthasar) που αναβαθμίζουν τη μίσος των δεσπότων τους μέσω παρόνυμων, προσβόλσεων, χειρονομιών. Η έριδα μιλάει πριν σπαστούν τα ξίφη.

3. Δομική Ένταξη

4. Τραγικό Κόστος Γινόμενο Αισθητό

Ο Brooke ηθικοποιεί· ο Shakespeare δραματοποιεί. Το τελικό tableau—συμφιλίωση Montague/Capulet πάνω στα νεκρά παιδιά—κάνει το κόστος της έριδας φυσικό, όχι διδακτικό.

5. Κοινωνική Σχολία Ενσωματωμένη

Η έριδα λειτουργεί μέσα στην κουλτούρα τιμής, πατριαρχική εξουσία, αστική αναταραχή της Verona. Η ανικανότητα του Prince («cankered hate») δείχνει την αποτυχία του κράτους. Η έριδα δεν είναι οικογένεια—είναι κοινωνική.

Αποτέλεσμα

Η έριδα του Brooke = αφηγηματική προϋπόθεση. Η έριδα του Shakespeare = ζωμένη πραγματικότητα—ψυχολογικά, γλωσσικά, δομικά, πολιτικά υφασμένη. Γι' αυτό εξακολουθούμε να βάλουμε το δικό του, όχι το του Brooke.

Δράμα

Related Categories