Το To Blossoms του Robert Herrick είναι ένα κλασικό carpe diem ποίημα που χρησιμοποιεί την εφήμερη ομορφιά των λουλουδιών ως μεταφορά για την παρερχόμενη φύση της ανθρώπινης ζωής. Μέσω τεσσάρων στενά δομημένων στροφών, ο Herrick παραινεί τον αναγνώστη να πιάσει τη στιγμή πριν η νεότητα και η ομορφιά σεβαστούν.
Το ποίημα ξεκινά με απευθείας αποστολή στα «Faire flowers», προσωποποιώντας τα ως συνειδητά όντα ικανά να επιλέξουν. Ο ομιλητής τους παρακαλεί να «πάρουν χρόνο όσο μπορούν» — κλήση να αγκαλιάσουν την ακμή τους πριν περάσει. Αυτός ο imperativus θέτει το κεντρικό θέμα του ποιήματος: η ανάγκη να ενεργήσεις στο παρόν.
Ο Herrick αναπτύσσει σειρά ζωντανών ομοιώσεων για να εικονογραφήσει πόσο γρήγορα εξαφανίζεται η ομορφιά. Η ομορφιά λιώνει «σαν χιόνι», εξαφανίζεται «σαν πρωινό δρόσο», και περνάει σαν «φτερωτή ζωή» — γρήγορα, απρόβλεπτα, και αναπαλλοκαίρως. Αυτά τα φυσικά εικόνες ενισχύουν την αναπόφευκτη φθορά.
Η τρίτη στροφή επικαλείται τη λατινική máxima carpe diem — επάνω στην ημέρα. Ο Herrick συνδέει την εφήμερη άνθιση των λουλουδιών με την ανθρώπινη χαρά, υποστηρίζοντας ότι και τα δύο πρέπει να αγκαλιαστούν αμέσως. Η κλασική αναφορά δίνει φιλοσοφικό βάρος στην συμβουλή του ποιήματος.
Η τελευταία στροφή προειδοποιεί εναντίον της αναμονής για «αύριο», προσωποποιώντας τον χρόνο ως οντότητα που «δεν περιμένει κανέναν». Η ζωή συγκρίνεται με «απόσβυτες κλωστές», επισημαίνοντας την θραύσιμότητά της. Το ποίημα καταλήγει σε ένα καθαρό ηθικό: ζήσε πλήρως στο παρόν, εκτιμώντας την εφήμερη ομορφιά όσο διαρκεί.
Μέσω της ελεγμένης δομής και της σωρευτικής εικόνας, το To Blossoms παραδίδει μια αιώνια υπενθύμιση ότι η παρούσα στιγμή είναι το μόνο που πραγματικά κατέχουμε.