Το ποτό που καταναλώνει η Ιούλια στο Ρομέο και Ιούλια (Πράξη 4, Σκηνή 3) είναι ένα υπνωτικό φίλτρο που συνθέτει ο Π adjoint Λоренς –δεν είναι πραγματικό δόλο. Η επίδρασή του: ένας σαν νεκρός κώμα που διαρκεί «δύο και σαράντα ώρες» (42 ώρες). Το σχέδιο: η Ιούλια φαίνεται νεκρή, τοποθετείται στο οικογενειακό τάφο, ο Ρομέο την ανακτά όταν ξυπνήσει και φεύγουν μαζί στη Μαντούα.
Ο Σακσπίρ δεν ονομάζει ποτέ τα συστατικά. Στην πρώιμη σύγχρονη φαρμακολογία, ένα τέτοιο φίλτρο θα μπορούσε να συνδυάζει όπιο, μπελάντοντα, υοσκιάμο ή μανδραγόρα –ουσίες γνωστές για την ικανότητά τους να προκαλούν βαθύ υπνωτισμό που μιμείται τον θάνατο. Αλλά το φίλτρο είναι ένα δραματικό μέσο, όχι φαρμακευτική συνταγή. Ο σκοπός του είναι να δοκιμάσει την πιστότητα της αγάπης έναντι της μηχανής της μοίρας –και να εκθέσει την фаταλ κραδασμότητα της επικοινωνίας.
Το μονόλογο της Ιούλιας πριν πιει («Τι αν αυτό το μίγμα δεν δουλέψει καθόλου; / Τι αν είναι δόλος που ο φράτερ / Κρυφιά έχει δώσει για να πεθάνω;») αποκαλύπτει τον τρόμο της –και την θάρρησή της. Πίνει. Το φίλτρο δουλεύει. Το γράμμα δεν φτάνει. Η τραγωδία ακολουθεί.