Ομοιοκαταληξία στο "Το Μούσι του Γέροντα" του Μπέρτον Ράφελ
Ομοιοκαταληξία = επανάληψη φωνηεντικών ήχων σε κοντινές λέξεις. Ο Ράφελ την χρησιμοποιεί για να χτίσει ηχική υφή στο Το Μούσι του Γέροντα:
- «Το μούσι του γέροντα είναι ασημένια ρεύμα» — ήχος /ɪər/ (ear) συνδέει beard/stream.
- «Τα μάτια του γέροντα είναι βαθιά μπλε θάλασσα» — ήχος /iː/ (ee) στα eyes/sea.
- «Τα χέρια του γέροντα μοιάζουν με τσιμπημένα ρίζες» — /æ/ (α) στα hands; /uː/ (ου) στα ρίζες — *χαλαρή ομοιοκαταληξία*.
- «Η φωνή του γέροντα είναι απαλή ψιθυρισμένη» — /ɔɪ/ (oy) στη voice/whisper.
Αυτές οι φωνηεντικές αντηχήσεις δημιουργούν **μουσικότητα, συνοχή και αντανακλαστική εικόνα**—το μούσι ρέει σαν ρεύμα· τα μάτια αντανακλούν τη θάλασσα· η φωνή ψιθυρίζει.