Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Ποίηση

Ο Σαίξπηρ για τον Έρωτα: Η Δύναμη που Καταστρέφει Αυτό που Δημιουργεί

Ο Σαίξπηρ δεν γράφει απλώς ιστορίες αγάπης—γράφει καταστροφές αγάπης. Σε όλες τις μεγάλες τραγωδίες του, ο έρωτας δεν είναι καταφύγιο· είναι η καταιγίδα που βυθίζει το πλοίο.

Ο Λογαριασμός Θανάτων

  1. Romeo and Juliet (c.1595): Έρωτας = σύμβαση αυτοκτονίας. Θάνατος ως μόνη ένωση.
  2. Othello (c.1603): Έρωτας γίνεται ψυχωτική ζηλοτυπία. Σκοτώνει αυτήν, μετά τον εαυτό του.
  3. Antony and Cleopatra (c.1606): Έρωτας ως καταστροφέας αυτοκρατορίας. Πολιτική αυτοκτονία από συναισθηματική εξάρτηση.
  4. King Lear (c.1605): Η απαίτηση του Lear για θεατρικό έρωτα καταστρέφει οικογένεια. Πραγματικός έρωτας (Cordelia) φτάνει πολύ αργά—το πένθος τον σκοτώνει.
  5. Macbeth (c.1606): Αποστολή ως παραμορφωμένος έρωτας (για εξουσία). Καταστροφή δολοφονιών → παρανοία → τρελός → θάνατος.

Το Πρότυπο: Έρωτας ως Καταστροφή Ταυτότητας

Σε κάθε περίπτωση, ο ερωτισμένος χαάνει τον εαυτό στο ερωτευμένο. Ο έρωτας γίνεται κατοχή, εμμονή, μόνη βάση αξίας. Όταν το ερωτευμένο σφαλερώνει (πραγματική ή φαντασματική), ο κόσμος του ερωτισμένου καταρρέει γιατί τον χτίσε εξ ολοκλήρου στο άλλο πρόσωπο.

Νюанс: Όχι Anti-Έρωτας

Ο Σαίξπηρ γράφει επίσης A Midsummer Night's Dream, Much Ado About Nothing, Twelfth Night—όπου η άλογη του έρωτας λύνεται σε γάμο, όχι πένθος. Η διαφορά; Η κωμωδία επιτρέπει προοπτική· η τραγωδία παγιδεύει στην ένταση.

Το Takeaway

Για τον Σαίξπηρ, ο έρωτας είναι υπερβατικός ΚΑΙ επικίνδυνος. Η αυτοκαταστροφή έρχεται όταν ο έρωτας γίνεται το μόνο πράγμα που σε κάνει να υπάρχεις. Οι πιο υγιείς ερωτισμένοι στα έργα του (Beatrice/Benedick, Rosalind/Orlando) διατηρούν αποκλειστικούς εαυτούς—σκαώνονται, προκαλούν, επιλέγουν τον άλλον καθημερινά. Δεν χρειάζονται τον άλλον για να είναι ολοκληρωμένοι. Τον θέλουν.

Αυτή είναι η Σαίξπηρ συνταγή: αγαπάτε άγρια, αλλά κρατάτε το δικό σας όνομα.

Ποίηση

Related Categories