Ο μεγάλος πρώιμος Νetherlandish ζωγράφος Hugo van der Goes πέθανε στις 5 Μαρτίου 1482, περίπου 48 ετών. Η ακριβής ιατρική αιτία χάθηκε στην ιστορία, αλλά τα σύγχρονα αρχεία—ειδικά το χρονικό του συμπαντρεμένου μονάχου Gaspar Ofhuys—περιγράφουν σοβαρή ψυχική κρίση στα τελευταία του χρόνια.
Περίπου 1475, ο van der Goes εισήλθε στο Red Cloister (Rood Klooster), Αυγουστινιανό μοναστήρι κοντά στη Βρυξέλλες, ως conversus (laϊκός αδελφός). Σύμφωνα με τον Ofhuys, υπέστη ξαφνική, καταστροφική επεισόδιο—πιθανώς διαδικασμένο από την πίεση ολοκλήρωσης μεγάλης παραγγελίας ή από πνευματική κρίση—κατά την οποία γίνεται σχεδόν κατατονικός, πεπεισμένος ότι είναι καταδικασμένος. Αρνήθηκε φαγητό, προσπάθησε αυτοβλάβη, και έπρεπε να περιοριστεί.
Ιστορικοί τέχνης και ιατρικοί ερευνητές έχουν προτείνει αναδρομικές διαγνώσεις:
Στον 15ο αιώνα, τέτοιες καταστάσεις κατανόονταν μόνο μέσω πνευματικού πρίσματος· «melancholia» ήταν ο catch-all όρος.
Πέθανε στο ιατρείο του μοναστηριού μετά από μήνες παρακμής. Δεν υπάρχει επίσημο πιστοποιητικό θανάτου. Ταφθηκε στο νεκροταφείο του μοναστηριού, ο τάφος του τώρα unmarked. Το masterpiece του, το Portinari Altarpiece, είχε ήδη ασφαλίσει την κληρονομιά του.