Η επαγγελματική παραγωγή του Γουίλιαμ Σαίξπηρ αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από δραματικό στίχο (λευκός στίχος, ριμαγμένα ζεύγη, σονέτα) και αφηγηματικά ποιήματα (Βένους και Αδόνης, Η Απεπίραση της Λουκρέτιας). Δεν έγραψε πεζογραφία, δοκίμια, απλανούς, λογοτεχνικά γράμματα, μουσική σημειογραφία ή οπτική τέχνη.
Το «άλλο του μέσο» ήταν το ίδιο το θέατρο — μια συνεργατική, ολιστική μορφή τέχνης που ενώνει ηθοποίηση, σκηνοθεσία, μουσική, χορό και θεάματα. Ήταν δραματοποιός-ηθοποιός-μετοχέας, διαμορφώνοντας ολόκληρο το θεατρικό γεγονός, όχι μόνο το κείμενο. Το θέατρο ήταν το εργαστήριό του, το σύνολο το όργανό του, το κοινό ο τελικός συνεργάτης του.
Να διαβάζεις τον Σαίξπηρ μόνο στη σελίδα είναι να ακούς μια симφονία μέσω μιας партиτούρας που δεν παιχτέ ποτέ.