Η Cyrano de Bergerac του Εντμόν Ροστάντ (1897) και η Roxanne του Φρεντ Σέπισι (1987) μοιράζονται την ίδια θεμελιώδη ιδέα — ένας αδαπάνης ερωτευμένος άντρας με τεράστια μύτη βοηθάει έναν όμορφο αλλά άρρηκτο νεαρό να κερδίσει την αγαπημένη του — αλλά αποκλίνουν ριζικά σε σκηνικό πλαίσιο, χαρακτήρες και πνεύμα.
| Στοιχείο | Cyrano de Bergerac (Ροστάντ, 1897) | Roxanne (Σέπισι, 1987) |
|---|---|---|
| Χώρος & Χρόνος | Γαλλία της δεκαετίας του 1640 (Πόλωση του Άρρα) | Σύγχρονη μικρή πόλη ΗΠΑ (Νέλσον, Γουάσιγκτον) |
| Cyrano / Ντ. Μπέιλς | Ποιητής, ξιφομαχός, στρατιώτης, φρουρός. Μεγάλη μύτη = τραγικό μειονέκτημα. | Αρχηγός πυροσβεστών, αστρονομέας, σπιρίτσος. Μεγάλη μύτη = κωμικό/ρομαντικό εμπόδιο. |
| Ροξάνη / Ροξάν | Διανοητική, ποιητική ανεψιά. Αγαπάει την ομορφιά του Χριστιάν + τα λόγια του Cyrano. | Φοιτήτρια αστρονομίας. Εκτιμά την νοημοσύνη· ερωτεύεται το νου του Ντ. Μπέιλς. |
| Χριστιάν / Χρις | Ωραίος, άρρηκτος νεοσtrittός. Πεθαίνει στο Άρρα. | Ωραίος, λιγότερο φωτεινός πυροσβέστης. Σωθείς· κερδίζει το κορίτσι (αρχικά). |
| Κεντρική Πλοκή | Cyrano γράφει αγαπημένα γράμματα· Χριστιάν πεθαίνει· Cyrano σιωπάει 15 χρόνια· αποκάλυψη στην άγρια. | Ντ. Μπέιλς συμβουλεύει τον Χρις μέσω ραδιοφώνου· Ροξάν ανακαλύπτει την αλήθεια· επιλέγει τον Ντ. Μπέιλς. Χαρούμενο τέλος. |
| Τόνος | Ηρωική τραγωδία, ποιητική μεγαλείο, θανάσιμη τιμή. | Ρομαντική κωμδία, ζεστή, εκκεντρική, αμφισβητώντας τη ζωή. |
| Θέματα | Εσωτερική vs εξωτερική ομορφιά, θυσία, τέχνη που ξεπερνά τον θάνατο. | Αυτοαποδοχή, αυθεντικότητα, η νοημοσύνη ως ερωτική. |
Η Roxanne είναι μια ελεύθερη, μοντερνισμένη ομμάγιο — ο Στίβ Μαρτίν (Ντ. Μπέιλς) συνσυνέγραψε το σενάριο. Διατηρεί την ιδέα της μύτης/λόγων αλλά μετατρέπει την τραγωδία σε κωμδία.