Μιλάει ο Μακμπεθ μετά τη δολοφονία του Ντάνκαν, η φράση αντικατοπτρίζει την νιχιλιστική του υφεσιάνση: ακόμα και τα «καλύτερα» επιτεύγματα (εξουσία, βασιλεία) είναι αδιαισθητά — απλώς σκιές. Όλη η προσπάθεια του αποδίδει κενότητα.
Πιο ευρέως, υποδεικνύει ότι οι κοσμικές επιτυχίες είναι εφήμερες· η πραγματική πληρότητα έγκειται στο να ζεις από τις δικές σου αξίες, όχι εξωτερικά βραβεία. Η φράση ηχώ το κεντρικό θέμα του θέατρου: η κοίλη νίκη της φιλοτιμίας. Έχοντας δολοφονήσει για στέμμα, ο Μακμπεθ βρίσκει το στέμμα ίδιο να είναι σκιά — αβαρές, κρύο και αλήθεια.