Ο ταπ τσανς χρησιμοποιεί παπούτσια με μεταλλικές πλάκες (taps) για να δημιουργεί ρυθμικά μοτίβα σε σκληρά δάπεδα. Σχετίζεται στενά με το τζαζ και πρωταγωνιστεί σε μιουζικαλ του Broadway και της Χόλυγουντ.
Αρχές 19ου αιώνα, ΗΠΑ: συνδυασμός αфриκανικής περκυσιβικής χορευτικής παράδοσης (σκλάβοι) και ιρλανδικού step dancing. Τα minstrel shows τον δημοφίλισαν στη μέση του 1800; η Χάρλεμ Ρενέσασанс τον ανύψωσε.
Χτυπήματα πέλμας, μύτης, άκρων δακτύλων παράγουν ποικίλα ήχους. Βασικά βήματα: shuffle, flap, ball change, pullback, heel clicks, toe stands. Συγκεκομμένα ρυθμοί, πολύπλοκη ποδοπρακτική.
Από τον «ρυθμικό ταπ» της δεκαετίας του 1920 στη πολύπλοκη χορογραφία των 1940–50; αργότερα συγχώνευση με σουϊγκ, χιπ-χοπ, μπαλέτο.
Ζωντανή παγκόσμια τέχνη σε σκηνές, δρόμους και στούντιο.