Τα χέρια στο ταπ τσανς δεν είναι σκληρά – είναι παράταση του ρυθμού. Αν και οι στυλ διαφέρουν (Μπουρέγουεϊ, ρυθμικό ταπ, hoofing), ισχύουν γενικές αρχές.
Χέρια στα πλευρά, γονάτες ελαφρά καμπυλημένα, παλάμες κοιτάζουν μπροστά ή ελαφρά εσωτερικά. Χαλάρωμα ώμων.
Τα χέρια κυκλούν σε αντίθεση με τα πόδια (σαν το περπάτημα), ή σε συντεταγμένα μοτίβα – μπροστά/πίσω, δεξιά/αριστερά, κύκλοι. Η κίνηση είναι μέρος του groove.
Δείξεις, χτύπηματα, σναπ, «παρουσίαση» του ποδοπρακτικού – τα χέρια σημείανουν τον ρυθμό και εκφράζουν χαρακτήρα.
Μεγάλοι ταπ ντέρ (Γκρήγκوري Χάινς, Σαβίον Γκλόβερ, Μισέλ Ντοράνς) έχουν υπογραφή χεριών. Δεν υπάρχει μοναδικό «σωστό» τρόπο – μόνο αυτό που εξυπηρετεί τη μουσική και τη φωνή του χορευτή.
Τα χέρια μπορούν να χτυπήσουν το σώμα (ουρά, στήθος), να δημιουργήσουν αντίθετους ρυθμούς, ή να τονίζουν τα downbeats. Είναι δεύτερο τυπανιστικό τμήμα.
Κανόνας: αν τα πόδια μιλούν, τα χέρια σημειαίνουν.