Η φράση "Πώς γίνεται ότι τα σύννεφα ακόμη κρέμονται πάνω σου;" την εξαγοράζει ο Κλαύδιος στον Χάμλετ στην Πράξη I, Τοποθεσία II (όχι στον μονόλογο του Χάμλετ).
Ο Κλαύδιος παρουσιάζει το πένθος ως ανανδρικό και αχάριστο ("είναι ανανδρικό πένθος"), τοποθετώντας τον εαυτό του ως λογικό πατριάρχη. Το παρέκκλισμα του Χάμλετ ("Λίγο περισσότερο από συγγενής, και λιγότερο από ευγενής") αποκαλύπτει ότι βλέπει πέρα από την υπόκρισση. Η εικόνα των "συννέφων" προαναγγέλλει την διήκουσα ατμόσφαιρα διαφθοράς και μη επιλυμένου πένθους που κυριαρχεί στο έργο.