Στο Το Μέλτι, οι επίσημοι αρχηγοί αυθεντίας αντιπροσωπεύουν τη σύγχυση της Εκκλησίας και του Κράτους:
| Χαρακτήρας | Ρόλος | Βάση Αυθεντίας |
|---|---|---|
| Αντιδήμαρχος Ντάνφορθ | Κύριος μαγιστράτης; προέδρος των δικαστηρίων | Διαταγή της βασιλιάς; υλοποιεί το θειοκρατικό νόμο |
| Δικαστής Χάθορν | Συνεδρίαστος δικαστής; σκληρός, ανεξίκακος | Ιστορική φιγούρα; πρόγονος του Ναθανιέλ Χοθορν |
| Ιερέας Πάρις | Ιερέας του Σάλəm; διεγέρτης | Εκκλησιαστική αυθεντία; πολιτική επιρροή |
| Ιερέας Χέιλ | Ειδικός μαγειών; μεταγενέστερα διαμαρτυρόμενος | Διανοητική/θρησκευτική αυθεντία |
| Τσίβερ | Γραμματέας/αστυφύλακας δικαστηρίου; εκτελεί συλλήψεις | Νομική γραφειοκρατία |
| Χόπκινς | Φυλακιάς | Αποκλειστικόςvollzugs |
Αυτές οι φιγούρες επεξηγούν πώς η θεσμική αυθεντία ενισχύει την υστερολογία. Ο Ντάνφορθ εξομοιώνει την παρένκλιση με προδοσία· ο Χάθορν υλοποιεί την ανακριβή προηγούμενη πράξη· ο Πάρις χρησιμοποιεί το γραφείο για αυτοσώφρονα. Μόνο ο Χέιλ σπάει τη σειρά—αργά.