Το Σονέτο 29 απευθύνεται στο Ωραίο Νέο (Σονέτα 1–126), νέος άνδρας τάξεως και ομορφιάς, πιθανώς:
Ο ομιλητής (ποιητής) φthonει την «τέχνη», το «πλάτος», τους «φίλους» των άλλων — και μετά θυμάται την αγάπη του Νέου:
Για τη γλυκιά σου αγάπη που θυμάμαι τέτοιο πλούτο φέρνει
Ότι τότε καταφρονώ να αλλάξω την κατάστασή μου με βασιλείς.
Δεν είναι γυναίκα· δεν είναι η Σκούρα Κυρία (Σονέτα 127–154). Η σχέση είναι έντονη, πιθανώς ερωτική, πιθανώς κωδικοποιημένη προστατευόμενη.