Η «Αντιγόνη» αντηχεί χιλιετίες τώρα, γιατί οι χαρακτήρες της σαρκώνουν αενάωτα αρχέτυπα μοτίβα:
| Αρχέτυπο | Χαρακτήρας | Εμφάνιση |
|---|---|---|
| Ο Ήρωας / Ο Επαναστάτης | Αντιγόνη | Απειθεί στο νόμιμο της πόλης υπέρ του θείου νόμου· δέχεται τον θάνατο για την αρχή της. Σκιά: σκληρότητα, αυτοδικαίωση. |
| Ο Τύραννος / Σκιά του Βασιλιά | Κρέων | Ταυτίζει την πολιτεία με τον εαυτό του· συγχέει την διαφωνία με την προδοσία. Σκιά: ύβρις, φόβος εμασκαλισμού. |
| Ο Ερωτισμένος / Ο Διαμεσολαβητής | Αίμωνας | Γεφυρώνει πατέρα/ερωτισμένο, λόγος/πάθος. Πεθαίνει προσπαθώντας να σώσει και τους δύο. |
| Ο Σοφός Γέροντας / Ο Προφήτης | Τειρεσίας | Τυφλός μάντις που βλέπει την αλήθεια. Μιλάει δυσμενή προφητεία· αγνοείται. |
| Η Αθώα / Το Θύμα | Ισμήνη | Αγαπά την αδερφή της αλλά φοβάται την εξουσία. Επιβιώνει — φέρει τη μνήμη. |
| Ο Αγγελιοφόρος / Ο Κήρυκας | Αγγελιοφόρος / Φρουρός | Φέρνουν νέα του θανάτου· αληθευτές που κανείς δεν πιστεύει. |
| Ο Χορός | Θηβαίοι Πρεσβύτεροι | Συλλογική συνείδηση· ταλαντεύεται, αντανακλά, τελικά επιβεβαιώνει τον θείο νόμο. |
Αντιγόνη = Άνιμα (ψυχή, σύνδεση με τις χθονικές βάθους). Κρέων = Σένεξ (σκληρή πατριαρχική εξουσία). Η σύγκρουσή τους = κρίση ατομικοποίησης της πόλης.
Το έργο διαμένει γιατί κάθε κοινωνία ξαναζει το αρχέτυπο αυτό του конфликту.