Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Μονόλογοι

Προσωποποιήσεις στο Σονέτο 55 του Σέικσπιρ: Ο Χρόνος, η Μελλοντική Γενιά και ο Θάνατος ως Ηθοποιοί

Το Σονέτο 55 («Ούτε μάρμαρος, ούτε χρυσοχόντρα μνημεία») περιέχει τρεις ξεκάθαρες προσωποποιήσεις:

  1. Η «ασελγής» αμέλεια του Χρόνου — Ο Χρόνος ως αμέλητος, ασελγής καταστροφέας («Όταν η βζικη πολεμική θα ανατρέψει αγάλματα, / Και οι ταραχές θα εξαντλήσουν το έργο της ωδοποιίας, / Ούτε το ξίφος του Άρη ούτε η γρήγορη φωτιά του πολέμου θα καεί / Το ζωντανό αρχείο της μνήμης σου»).
  2. Η Μελλοντική Γενιά ως μάρτυρας — Οι μελλοντικές γενιές προσωποποιημένες ως μάτια που «θα κοιτάζουν» και γλώσσες που «θα επαινούν».
  3. Ο Θάνατος ως πράκτορας — «Και ο θάνατος σε κάθε λήθη» — Ο Θάνατος επιβάλλει ενεργά την ξεχωριστή.

Σημείωση: «Γλώσσα της Αγάπης», «Τριαντάφυλλο της Ομορφιάς», «Δρέπανο του Χρόνου» ΔΕΝ βρίσκονται στο Σονέτο 55. Εμφανίζονται σε άλλα σονέτα (π.χ. Δρέπανο του Χρόνου στο Σονέτο 12; Τριαντάφυλλο της Ομορφιάς στο Σονέτο 1; Γλώσσα της Αγάπης στο Σονέτο 101).

Κεντρική θέση του Σονέτου 55: Η ποίηση ξεπερνά τα πέτρινά μνημεία — ο στίχος αθανατοποιεί τον ερωμένο ενάντια στη διαγραφή του Χρόνου.

Μονόλογοι

Related Categories