Η Κάτνις περιγράφει το Καπιτόλ ως τόπο εξαγέρτης και υπερβολής, όπου οι πλούσιοι ζουν σε σουρεαλιστική πολυτέλεια ενώ οι περιφέρειες υποφέρουν στην φτώχεια. Οι κλειδιά της περιγραφές περιλαμβάνουν:
Η προοπτική της αντίθετα με την τεχνητή ομορφιά του Καπιτόλ (νεόν χρώματα, αβσυρδική μόδα, ατέλειωτα γεύματα) με την βrutal πραγματικότητα της ζωής στις περιφέρειες, τρεφόμενη την επανάστασή της.