Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Μονόλογοι

Ποιον Απευθύνεται ο Ομιλητής σε Ένα Драματικό Μονολόγο;

Σε ένα δραματικό μονολόγο, ο ομιλητής απευθύνεται σε έναν σιωπηλό ή ανενεργητικό ακροατή—ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που δεν μπορεί ή δεν απαντά, μια απουσιάζουσα φιγούρα, ένα ανενσάρκιστο αντικείμενο, ή ακόμα και μια αφηρημένη έννοια. Αυτή η חד-πλευρική απευθύνιση είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο της μορφής.

Η Παρουσία του Ακροατή

Ο σιωπηλός ακροατής δεν είναι αντιπρόσωπος του κοινού (αυτό ανήκει στο σολιλόκι). Ο ακροατής είναι μέσα στον κόσμο του ποιήματος: ο νεκρός εραστής στο «Ulysses» του Τέννυσον, ο Gesandter στο «My Last Duchess» του Μπράουνينغ, η αγάλματα στα «Πυγμαλίων» παραλλαγές. Η σιωπή τους είναι δομική—δημιουργεί το κενό που η γλώσσα του ομιλητή πρέπει να γεμίσει.

Γιατί Είναι Σημαντικό

Μονολόγο vs Σολιλόκι

Σολιλόκι: Ο ομιλητής απευθύνεται στον εαυτό του (ή απευθείας στο κοινό); δεν υπάρχει εσωτερικός ακροατής. Δραματικό μονολόγο: Ο ομιλητής απευθύνεται σε συγκεκριμένο εσωτερικό ακροατή που δεν απαντά. Και τα δύο είναι «μονοπρόσωπες ομιλίες», αλλά η δραματική λογική τους είναι αντίθετη: σολιλόκι = εσωτερικότητα που εκτίθεται; μονολόγο = σχέση που εκτελείται στην απουσία.

Το δραματικό μονολόγο είναι θέατρο συμπυκνωμένο σε μια φωνή—ένας χαρακτήρας, ένας σιωπηλός άλλος, το διάστημα μεταξύ τους φορτισμένο με τα πάντα τα μη ειρημένα.

Μονόλογοι

Related Categories