Στην Αντιγόνη, ο Σοφοκλής μας δίνει δύο αδερφές που ενσαρκώνουν τον ορίζοντα ηθική ρήξη του έργου—και της ανθρώπινης πολιτικής ζωής. Η αντιπαράθεσή τους δεν είναι απλώς αδερφική rywalia; θεματίζει την σύγκρουση μεταξύ θείου νόμου και κρατικής εξουσίας, μεταξύ ατομικής συνειδήσης και συλλογικής επιβίωσης.
Η θέση της Αντιγόνης είναι απόλυτη: οι αγράφοι, αιώνιοι νόμοι των θεών (nomos στην βαθύτερη έννοια) υπερτερούν οποιασδήποτε διαταγής θνητού άρχοντα. Το καθήκον της να θάψει τον Πολυνείκη δεν είναι διαπραγματεύσιμο—είναι ένα themis, θείο διαταγμένο που δομεί τον ηθικό κόσμο. Ενεργεί με arete (αριστοτελική αρετή), πλήρως ενήμερη ότι η υπακοή της στους θεούς αποτελεί προδοσία εναντίον του κράτους. Η ικανότητά της για ενέργεια είναι φρίκη στην καθαρότητά της: επιλέγει θάνατο παρά ηθική συμβιβασμό.
Η Ισμήνη δεν είναι δειλή· είναι πραγματικός. Φοβάται τη δύναμη του διατάγματος του Κρέοντα, ναι, αλλά διατυπώνει επίσης μια γνήσια ηθική στάση: η επιβίωση επιτρέπει μελλοντική αντίσταση. "Είμαστε γυναίκες," λέει, "δεν γεννήθηκαν να αντιπαραταθούν στους άνδρες." Η sophrosyne της (φρόνηση, αυτοέλεγχος) αντικατοπτρίζει έναν κόσμοθέαση όπου η υπακοή στην πόλη είναι συνθήκη συνέχειας. Επιζητά να διατηρήσει την οικογένεια μέσω συμμόρφωσης, πιστεύοντας ότι το να ζεις για να θρηνήσεις είναι δική της μορφή τιμής.
Ο αγώνας των αδερφών θεματίζει ένα αιώνιο δίλημμα: όταν το κράτος διατάσσει αυτό που η συνείδηση απαγορεύει, τι κάνει ένας άνθρωπος; Η Αντιγόνη αντιπροσωπεύει το nomos ως θείο/συνήθη νόμο και ενέργεια βασισμένη στην arete. Η Ισμήνη αντιπροσωπεύει το nomos ως θετικό νόμο και σοφία βασισμένη στην sophrosyne. Καμία δεν είναι απόλυτα σωστή· καμία δεν είναι απόλυτα λάθος. Ο Σοφοκλής αρνείται την ανακούφιση μιας σαφούς ηθικής ιεραρχίας.
Κρίσιμα, η Ισμήνη αργότερα επιχειρεί να μοιραστεί την τύχη της Αντιγόνης, ισχυριζόμενη συμμετοχή που δεν οφείλει. Αυτή η στιγμή περιπλέκει τον πραγματισμό της—αποκαλύπτοντας ότι κάτω από τον υπολογισμό κρύβεται μια αγάπη που δεν μπορεί να φέρει χωρισμό. Η τραγωδία του έργου κείται ακριβώς εδώ: οι δύο απαντήσεις είναι αμοιβαία αποκλειστικές στην πράξη αλλά αδιαίρετες στο αίμα.