Γιατί ο Γουόλφ και ο Μονκάλμ θεωρούνται ήρωες (Μάχη του Κέμπεκ, 1759)
Τζέιμς Γουόλφ (Βρετανός)
- Στρατηγικό αριστούργημα: Κατέβηκε τα «αδιάβατα» βράχια **Anse au Foulon** τη νύχτα, αναδιατάσσοντας 4.400 άνδρες στα πεδιά του Αβραάμ με το αυγή — τακτική έκπληξη.
- Αποφασιστική νίκη: Έσπασε τον γαλλικό στρατό· οδήγησε απευθείας στην **παρίτηση του Κέμπεκ** και την **πτωση της Γαλλικής Καναδάς**.
- Θάνατος στη στιγμή του θριάμβου: Θανατηφόρα τραυματίστηκε στο ίδιο το νίκος· τελευταίες λέξεις: «Τώρα, Θεέ μου, ευγνωμονώ, πεθαίνω ειρηνικά». Ασφάλισε τη θέση του μάρτυρα-ήρωα στη Βρετανία.
- Σύμβολο Αυτοκρατορίας: Γίνεται εικών της βρετανικής αυτοκρατορικής μοίρας· μνημείο «Γουόλφ & Μονκάλμ» στο Κέμπεκ.
Λουί-Ζοζεφ ντε Μονκάλμ (Γάλλος)
- Χρόνια άμυνας: Κράτησε τη Νέα Γαλλία έναντι ανώτερων βρετανικών αριθμών/πόρων (1756–1759) — Φορτ Οσγουego, Φορτ Γουίλιαμ Χένρι, Καριγνόν (Τικονντερόγκα).
- Επαγγελματική τιμή: Πολέμησε συμβατικό ευρωπαϊκό πόλεμο στην έρημο· σεβόταν από εχθρούς (Γουόλφ τον-characterize «μεγάλος στρατηγός»).
- Θυσία: Θανατηφόρα τραυματίστηκε ρυθμίζοντας τους σπασμένους στρατιώτες· πέθανε την επόμενη μέρα. «Είμαι ευτυχής που πεθαίνω για τη χώρα μου».
- Τραγική φιγούρα: Δέθηκε από διαφθορισμένο διοικητή Μπιγκό, λιμώδεις αποικία, αδιάφορη Βερσαλλίες. Πέθανε αμυνά το αμυνόμενο.
Πολύπλοκη κληρονομιά
- Και οι δύο πέθαναν **ίδια μάχη, ίδια μέρα** (13 Σεπτεμβρίου 1759).
- Αυτοχθόνες σύμμαχοι (Χουρόν, Αλγκόκιν, Ιροκέζ) υπέστησαν το μεγαλύτερο κακό — γη παραχωρήθηκε χωρίς συγκατάθεση.
- Γαλλικαναδοί βλέπουν τον Μονκάλμ ως γενναίο αμυντικό· Αγγλοκαναδοί/Βρετανοί βλέπουν τον Γουόλφ ως ιδρυτή.
- Σύγχρονη ιστοριογραφία κριτικάρει και τους δύο: αυτοκρατορικοί παράγοντες στην αποποίηση γης.
Ηρωισμός = **ικανότητα, θάρρος, θυσία στο καρφί της ιστορίας** — αναγνωρισμένο από και τις δύο πλευρές.