Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Σημαντικές μεταφορές στο «Αμλέτο» του Σέικσπιερ: Ο κόσμος ως στερίλη προμωρίδα, η ζωή ως περπατώμενη σκιά

Κλειδί μεταφορές στο Αμλέτο

Το Αμλέτο του Σέικσπιερ ξεχωρίζει για τη φτωχιά της εικονογραφημένης γλώσσας του. Παρακάτω παρουσιάζονται μερικές κεντρικές μεταφορές, οι οποίες φωτίζουν τα κεντρικά θέματα της τραγωδίας: την υπαρκτική отчаяние, την θνητότητα και τη φθορά.

1. «Αυτό το καλό πλαίσιο, η γη, μου φαίνεται στερίλη προμωρίδα» (Πράξη II, Τοποθεσία II)

Μεταφορά: Ο κόσμος συγκρίνεται με μια άκαρπη, βραχυδή κεφαλή.

Σημασία: Ο Αμλέτος εκφράζει βαθιά απογοήτευση. Για αυτόν, η γη — ποτέ μεγαλειώδης δομή — έχει γίνει άψυχη και χωρίς σκοπό, αντανακλώντας την εσωτερική του ερημότητα μετά τη δολοφονία του πατέρα του και το βιασύ στο γάμο της μητέρας του.

2. «Η ζωή είναι απλώς μια περπατούμενη σκιά, ένας φτωχός ηθοποιός / που περπατά και αγχώνεται την ώρα του στο σενάριο / και μετά δεν ακούγεται πλέον» (Πράξη V, Τοποθεσία V)

Μεταφορά: Η ζωή συγκρίνεται με μια βραχύτατη, ασήμαντη θεατρική παράσταση.

Σημασία: Προφορίζεται μόλις μαθαίνει για τον θάνατο της Ωφελίας, η μεταφορά αυτή υπογραμμίζει την εφήμερη και ματαιαστική φύση της ανθρώπινης ύπαρξης. Είμαστε απλώς ηθοποιοί των οποίων η βραχύτιμη στιγμή στο φως της ραμπάς τελειώνει στην σιωπή και τη λήθη.

3. «Ο καιρός είναι εκτός αρθρώσεως. Ο καταραμένος μισός, / που ποτέ γεννήθηκα να το διορθώσω!» (Πράξη I, Τοποθεσία V)

Μεταφορά: Ο χρόνος απεικονίζεται ως ένα διακομμένο άρθρωση.

Σημασία: Η φυσική τάξη έχει διαταραχθεί βίαια από την βασιλικτονία του Κλαύδιου. Ο Αμλέτος νιώθει το κατακερματιστικό βάρος να είναι ο μοναδικός πράκτορας ικανός να επαναφέρει την ισορροπία, μια εργασία για την οποία νιώθει συναισθηματικά ανίκανος.

4. «Να είμαι ή να μην είμαι, αυτό είναι το ζήτημα» (Πράξη III, Τοποθεσία I)

Σημείωση: Αν και συχνά αναφέρεται ως μεταφορά, αυτή η διάσημη φράση ταξινομείται καλύτερα ως μετεμφυσικό δίλημμα διατυπωμένο ως ρητορικό ερώτημα. Αντιπαρθέτει τον πόνο της ενεργητικής ζωής («βέλη και βολές της παράξενης τύχης») εναντίον του άγνωστου του θανάτου («η ανεξερεύνητη χώρα»), συμπυκνώντας τον φιλοσοφικό πυρήνα της παράστασης.

Αυτές οι μεταφορές δεν είναι απλώς διακοσμητικές· λειτουργούν ως δομικά στήριγμα που υποστηρίζουν την εξερεύνηση της τραγωδίας για την αλήθεια, τη δράση και την ανθρώπινη κατάσταση.

Δράμα

Related Categories