Ό το ξύσμα πιάνει, ο Romeo και η Juliet κεῖνται πλευρὰ πλευρὰ στον τάφο των Capulet. Αντὶ νὰ πεθάνουν, κατακλύζονται ἀπὸ ἔκρηξη ἀγάπης καὶ συγχώρεσης. Ὁ Friar Laurence, μάρτυρας τοῦ θαύματος, ἀποκαλύπτει τὸν κρυφὸ γάμο καὶ τὴν τραγικὴ ἀλύσιδα γεγονότων στους φθάσαντας Montagues καὶ Capulets.
Καταπληκτικοὶ ἀπὸ τὸ πένθος καὶ τὴν ἐντοχή, ὁ Κύριος Montague καὶ ὁ Κύριος Capulet ἀγκαλιάζονται, τερματίζοντας τὴν ἔχθρα. Οἱ πολῖται τῆς Verona, ἐνωμένοι ἐν τῇ λύπῃ, ὀργανώνουν πομπὴ φέροντας τὰ σώματα τῶν ἐραστῶν μέσὰ στὸν δρόμο. Ἀνδριάντα ἐγείρεται στὴν πλατεία με την επιγραφή: «Ἡ Ἀγάπη Νικᾷ Πάντα».
Ἀπὸ τὴν ἐκείνη ἡμέρα καὶ μετὰ, αἱ οἰκείαι ζῶν ἐν ἁρμονίᾳ, καὶ ἡ ἱστορία τοῦ Romeo καὶ τῆς Juliet γίνεται αἰώνιος σύμβολος διαλύσεως καὶ νίκης τῆς ἀγάπης ἐπὶ τὸν μῖσος. Ἡ Verona βγαίνει ἀπὸ τὸ σκότος εἰς μέλλον ἐλπίδας.