Η απλοποίηση της Lady Macbeth σε «απλούστα/ανυπέρβλητη» και του Macbeth σε «πολύπλοκο/ευαίσθητο» είναι ψευδής δυαδικότητα. Και οι δύο είναι βαθιά στρωματωμένοι:
Lady Macbeth: Φιλόδοξη, φαντασιώδης (σχεδιάζει τη δολοφονία Duncan, καλεί πνεύματα), αδίστακτη, αλλά κατ verfolμένη από κατανόηση (υπνοβάδισμα, «Out, damned spot»). Η τρελα της αποκαλύπτει θραυσμένη ψυχή.
Macbeth: Ανδρειωμένος πολεμιστής, υπερβάλλουσα φιλοδοξία, ηθικός πόνος (μονόλογοι), παράνοιος τύραννος, υπαρξιακό отчаяние («Tomorrow...»). Η ευαισθησία του είναι στρεβλωμένη, όχι απαλή.
Και οι δύο ημιτελούν **φιλοδοξία φθαρμένη από συνείδηση**. Η τραγωδία τους είναι αμοιβαία, όχι αντίθεση βάθους.