Μπλοκίνγκ — η ακριβής σκηνική τοποθέτηση θέσεων, κινήσεων και χωρικών σχέσεων των ηθοποιών — είναι η πρωτεύουσα οπτική γλώσσα του σκηνοθέτη. Οκτώ κρίσιμες λειτουργίες:
Δημιουργεί σκηνικές εικόνες: ισορροπία, εστίαση, βάθος. Μια καλά μπλοκαρισμένη σκηνή επικοινωνεί ιεραρχία και συναισθήματα πριν ακουστεί μια λέξη.
Απόσταση = συναισθηματικότητα ή σύγκρουση. Επίπεδα (σταθείς/καθισμένος/γονάτια) = εξουσία. Προσανατολισμός (απευθυνόμενος/αποστραμμένος) = εμπλοκή ή απόρριψη. Το μπλοκίνγκ δεικνύει αυτό που ο διάλογος λέει.
Καθοδηγεί το μάτι του κοινού: κέντρο σκηνής, προσκήνιο, απομόνωση με φως/κίνηση. Κρίσιμο για σκηνές με πολλούς χαρακτήρες.
Οι διαμάχες χρειάζονται γεωμετρία: προσέγγιση/απόσυρση, εισβολή/άμυνα, κυκλική/απευθείας αντιμετώπιση. Το μπλοκίνγκ μετατρέπει την λεκτική μάχη σε κινητικό σκάκι.
Μετάβασεις, εισόδους/εξόδους, συνέχεια σκηνής-σε-σκηνή. Το καλό μπλοκίνγκ κάνει την πλοκή ορατή.
Κίνηση με κίνητρο (διάβαση για να βγάλει νερό, περπάτημα ενώ σκέφτεται) εδαφίζει την μυθοπλασία στην συμπεριφορική πραγματικότητα.
Το σώμα μιλάει: σφιχτά χέρια, γυρισμένη πλάτη, κατεστραμμένη στάση. Το μπλοκίνγκ δημιουργεί ευκαιρίες για φυσική σκορίνγκ.
Συντονίζεται με φωτισμό (ειδικά follow), ήχο (ζώνες μικρόφωνων), σκηνικά (opsis lines), κοστούμια (εύρος κίνησης).
Ο σκηνοθέτης μπλοκάρει στην πρόβα: «Δοκίμασε αυτό... τώρα αυτό... γιατί εκείνο;». Οι ηθοποιοί συνεισφέρουν κινήτρια. Το τελικό μπλοκίνγκ καταχωρείται στο prompt book. Δεν είναι διακόσμηση — είναι δραματουργία στον χώρο.