Η γραμμή που αντανακλά το «Fair is foul, and foul is fair» των μαγίστρων (1.1.12) εμφανίζεται όχι στην αρχή σκηνή αλλά στην Πράξη 1, Τοποθεσία 5, εκφρασμένη από τη Λеди Μακμπέθ — και δεν είναι μία γραμμή αλλά ολόκληρος μονόλογος που εσωτερικοποιεί την αντιστροφή.
...Δεῦτε, πνεύματα
Που θεραπεύετε θνητάς σκέψεις, αφαιρέστε μου το φύλο εδώ,
Και γεμίστε με από το στέφανος μέχρι το νύχι
Ακμή κακοηθείας! παχύνετε το αίμα μου·
Κλείστε την πρόσβαση και τη διάδρομο της μεταμέλειας,
Όπως να μην δουν οι φύσικες επισκέψεις
Να σείσει τον σκοπό μου, ούτε να διατηρήσουν ειρήνη ανάμεσα
Στο αποτέλεσμα και αυτό! Δέυτε στα γυναικεία μου στήθη,
Και πάρτε το γάλα μου για χολή, φονιά φύλακες,
Οπουδήποτε στα αόρατα ουσίες σας
Περιμένετε την κακοδοξία της φύσης! Δέυτε, βαθύ νύχτα,
Και καλύψου με τον πιο σκοτεινό καπνό της άδης,
Για να μην δει το δαχτυλίδι μου το τρῶμα που κάνει,
Ούτε ο ουρανός να κουκουλώσει μέσω του κουβερτού του σκότους,
Να φωνάξει «Σταμάτα, σταμάτα!»
Μετά στο 1.7, αντιστρέφει ρητά την ηθική: «Τι δεν μπορείς εσύ και εγώ να εκτελέσουμε επί / Του ανεφέστου Ντάνκαν; τι να μην βάλουμε επί / Των σφουγγαρών φρουρών του, που θα φέρουν την ενοχή / Της μεγάλης μας σφαγής;»
Πρώτη Μάγισσα: «Πότε θα ξαναζευχθούμε τρία...;»
Δεύτερη Μάγισσα: «Όταν ολοκληρωθεί ο θόρυβος...»
Τρίτη Μάγισσα: «Αυτό θα γίνει πριν δύσει ο ήλιος.»
Πρώτη Μάγισσα: «Πού ο τόπος;»
Δεύτερη Μάγισσα: «Στην αμαξοστοιχία.»
Τρίτη Μάγισσα: «Εκεί να συναντήσουμε τον Μακμπέθ.»
Όλες: «Fair is foul, and foul is fair: / Hover through the fog and filthy air.»
Η Λеди Μακμπέθ δεν απλώς αναφέτει την αντιστροφή — την γίνεται. Κάνει τον εαυτό της το άσχημο που φαίνεται όμορφο, τη γυναίκα που απογυναικεύεται για να εκτελέσει βασιλικό φόνο. Οι μάγιστρες λένε το παράδοξο· αυτή το ζει.