Spoiler: Η Ελισάβετ Πρόκτορ ζει. Ο Τζον Πρόκτορ κρεμάται.
Μετά την απόρριψη του Τζον να δεσμευτεί ψευδώς (Πράξη 4), εκτελείται. Η Ελισάβετ, έγκυος, απολύεται — η εκτέλεσή της αναβάλλεται μέχρι μετά την γέννα. Μέχρι τότε, η υστερία καταρρέει; το δικαστήριο διαλύεται· απελευθερώνεται.
Το έργο τελειώνει στην καταστροφική της φράση, κοιτάζοντας την κενή κρεμάστρα:
«Εχει πλέον την καλοσύνη του. Να μην το πάρει ο Θεός απ' εμένα.»
Επιστρέφει στη Σάλεμ με τα παιδιά της — χήρα, ηθικά αμέτωπη, αλλά θραυσμένη. Το φινάλε δεν βασίζεται στην νίκη, αλλά στη μαρτυρία. Η Ελισάβετ επιβιώνει για να φέρει την αλήθεια, το κόστος και τη σιωπή.