Στην σκηνή της μπαλκόνι (Πράξη 2, Τοποθεσία 2), η Τζούλιετ λέει, «A rose by any other name would smell as sweet.» Σημαίνει ότι η ουσιαστική ομορφιά και η μυρωδιά ενός τριανταφύλλου είναι ανεξάρτητες από την ετικέτα «τριαντάφυλλο».
Μεταφορικά, υποστηρίζει ότι η αξία του Ρόμεο δεν ορίζεται από το οικογενειακό του όνομα (Μοντάγιου). Η ουσία ενός ατόμου – ο χαρακτήρας, η αγάπη και η ψυχή του – ξεπερνά τις κοινωνικές ετικέτες και τις μιση. Το όνομα είναι αυθαίρετο· η πραγματικότητα είναι εκείνο που μετράει.