Στην κολονική Μασαχουσέτης, μαζική υστέρηση οδήγησε σε 200+ συλλήψεις, 20 εκτελέσεις (19 κρεμασμοί, ένας πιεσμένος), και 5 θάνατους στη φυλακή. Η κρίση ξέσπασε από κατηγορίες νέων κοριτσιών, τρεφόμενη από πεντηκοστή θεολογία, περιουσιακές διαπραγματεύσεις και πιθανώς εργοτοξίνη. Τερματίστηκε μόνο όταν ο Κυβερνήτης Φιψ παρέμβησε, διαλύοντας το ειδικό δικαστήριο.
Ο Μίλερ μεταμόρφωσε αυτή την ιστορία σε καυστήρια αλληγορία για τον Μακκαρθισμό. Οι ακροάσεις της Επιτροπής Μη-αμερικανικών Δραστηριοτήτων, οι μαύρες λίστες και η πίεση να «ονομάσεις ονόματα» βρίσκουν τον παράλληλό τους στην φαντασματική απόδειξη της Σάλεμ. Ο Μίλερ συμπίεσε χρονοδιαγράμματα, συνδυάσει ιστορικά πρόσωπα, και προσαρμόσει ηλικίες—η Αμπιγέιλ Γουίλιαμς γίνεται 17 (όχι 11), ο Τζον Πρอกτόρ άντρας στα 30 (όχι 60). Πιο κρίσιμα, εξεύρεσε την μοιχεία του Πρอกτόρ με την Αμπιγέιλ για να δημιουργήσει δραματική τάση και προσωπικά στοιχεία.
«I believe the reader will discover here the essential nature of one of the strangest and most awful chapters in human history.» — Arthur Miller
Το έργο του Μίλερ διαμένει όχι επειδή είναι ιστορικά ακριβές, αλλά επειδή αποκαλύπτει την επαναλαμβανόμενη αρχιτεκτονική του φόβου-οδηγούμενου διωγμού.