Οι Πέντε Μεγάλες Τραγωδίες του Σακσπηρ: Χάμλετ, Οτέλο, Λήρ, Μακμπέθ, Αντώνιος και Κλεοπάτρα
Οι πέντε ευρέως αναγνωρισμένες ώριμες τραγωδίες του Γουίλιαμ Σακσπηρ (περ. 1599–1606) αποτελούν την κορυφή του τραγικού του θέατρου:
- Χάμλετ (περ. 1599–1601) — Πρίγκιπας της Δανίας, εκδίκησις, τρέλα, θνητότητα. «Να είμαι ή να μην είμαι».
- Οτέλο (περ. 1603–04) — Στρατηγός Μωρος, ζήλια, χειραγώγηση από τον Ιάγκο. «Ω, φύλαξέ με, κύριέ μου, από τη ζήλια!»
- Βασιλιάς Λήρ (περ. 1605–06) — Γηρασκός βασιλιάς, διαιρεμένη βασιλεία, τυφλότητα, καταιγίδα. «Από το τίποτα δεν γίνεται τίποτα».
- Μακμπέθ (περ. 1606) — Σκοτσέζος θέιν, φιλοδοξία, προφητεία, ενοχή. «Αύριο, και αύριο, και αύριο».
- Αντώνιος και Κλεοπάτρα (περ. 1606–07) — Συχνά συμπεριλαμβάνεται ως πέμπτη; επική κλίμακα, αγάπη έναντι καθήκοντος.
Σημείωση για το Ρомеό και Τζουλιέτα
Γραμμένο νωρίτερα (περ. 1595), είναι μια ερωτική τραγωδία — εραστές έναντι μοίρας/κοινωνίας, όχι πτώση μεγάλου ανθρώπου από την μεγαλειότητα. Οι «μεγάλες πέντε» είναι το Χάμλετ, Οτέλο, Λήρ, Μακμπέθ, Αντώνιος & Κλεοπάτρα — πρωταγωνιστές με ύψος, των οποίων τα ελαττώματα τους καταστρέφουν αυτούς και τους κόσμους τους.
Κοινά Χαρακτηριστικά
- Πρωταγωνιστής υψηλής θέσης
- Θάνασιμο ελαττωμα (hamartia) + εξωτερικές δυνάμεις
- Επιγνώση (anagnorisis) πολύ αργά
- Κοσμική αναταραχή που αντανακλά την προσωπική κατάρρευση
- Καθαρτική ολοκλήρωση (θάνατος, αποκατάσταση)