Η κεντρική θεματική δήλωση του Ρόμεου και Τζούλιέτας είναι ότι ο έρωτας και η μοίρα πλέκονται για να καταστρέψουν τους ερωτευμένους και να μεταμορφώσουν τις εχθρικές οικογένειές τους. Το έργο υποστηρίζει ότι:
Έτσι, η τραγωδία δεν είναι απλώς προσωπική αλλά πολιτική: η ιδιωτική πάθηση γίνεται δημόσια εξιλέωση. Το τελικό ταμπλό – Καπουλέτ και Μονταγκιού που κρατάνε χέρια πάνω στα χρυσά αγάλματα – επιβεβαιώνει ότι η καταστροφή του έρωτα δημιουργεί ειρήνη.