Στο Frankenstein της Mary Shelley, η Elizabeth Lavenza απεικονίζεται ως απαλή, εμπαθητική χαρακτήρας που παρέχει παρηγοριά στον Victor Frankenstein. Δεν λέει τίποτε που τον ενοχλεί· ο Victor συχνά βαρύθει από τις δικές του πράξεις και τις συνέπειες της δημιουργίας του Τεράτους. Το μυθιστόρημα εστιάζει στην εσωτερική ταραχή του Victor, όχι στα λόγια της Elizabeth.