Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Θέατρο >> Δράμα

Ριχάρδος Γ': Διαχωρισμός Ιστορικών Εγκλημάτων από Σαίξπηριανη Κακοποιία

Ο ιστορικός Ριχάρδος Γ' (1452–1485) έχει κατηγορηθεί για πολυάριθμα εγκλήματα, αλλά πολλές αναθέσεις προέρχονται από τη τουντουργική προπαγάνδα — ιδίως τη δραματοποίηση του Σαίξπηρ. Εδώ είναι μια κρίσιμη εξέταση των βασικών κατηγορήσεων.

Πρίγκιπες στον Πύργο (1483)

Ο Έδouard V (12) και ο Ριχάρδος, Δούκας του Γιορκ (9) εξαφανίστηκαν αφού ο Ριχάρδος έγινε Κυριάρχης και μετά βασιλιάς. Συγχρόνιες φήμεις κατηγόρουν τον Ριχάρδο· σύγχρονοι ιστορικοί διαμαχούνται την ενοχή του. Δεν υπάρχει αποφασιστικό απόδειξη. Η ανακάλυψη 1674 παιδικών σκεлетών στον Πύργο παραμένει ασαφής.

Θάνατος του Ενρίκου ΣΤ' (1471)

Ο Ενρίκος ΣΤ' πέθανε στον Πύργο μετά την ανακαταστάτηση του Ενρίκου Δ'. Επίσημη αιτία: «μελαγχολία». Ο Ριχάρδος (τότε Δούκας του Γκλούστερ) ήταν παρών. Ο Θωμάς Μορ αργότερα ισχυρίζεται ότι ο Ριχάρδος τον σκότωσε — πιθανό αλλά μη αποδεδειγμένο.

Κόμης του Γουάρικ (1471)

Ο Ριχάρδος Νéville, «ο Βασιλοποιός», πέθανε στη Μάχη του Μπαρνετ μαχόμενος εναντίον του Ενρίκου Δ'. Ο Ριχάρδος μαχόταν στην πλευρά του Ενρίκου. Δεν υπάρχει απόδειξη ότι ο Ριχάρδος τον σκότωσε προσωπικά ή παρέγγειλε την εκμετάλλευση.

Έδouard του Γουέστμινστέρ (1471)

Πρίγκιπας του Γουαλίας του Λάνκαστέρ πέθανε στο Τιούκεσμπερι. Συγχρόνιες αναφορές λένε ότι σκότωσε φεύγοντας τη μάχη· αργότερα τουντουργικές πηγές ισχυρίζονται ότι ο Ριχάρδος τον δολοφόνησε προσωπικά.

Τζορτζ, Δούκας του Κλάρεντς (1478)

Εκτελέστηκε για προδοσία από τον Ενρίκο Δ' (όχι τον Ριχάρδο) μετά από κοινοβουλευτική απόφαση. Η ιστορία «βουτιάστηκε στο μάλβəsi» εμφανίζεται στον Σαίξπηρ αλλά λείπει σύγχρονη επιβεβαίωση.

Διωγμός Λολάρδων

Η σύντομη βασιλεία του Ριχάρδου (1483–1485) δεν παρουσίασε σημαντικές διώξεις αιρετικών. Η καταστολή των Λολάρδων έφτασε στο αpex υπό τον Ενρίκο Δ' και τον Ενρίκο Ε'.

Τέλος της Δυναστείας Γιόρκ

Ο Ριχάρδος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς Γιόρκ. Ο θάνατός του στη Μάχη του Μπόσβορθ (1485) έληξε τους Πολέμους των Ρόδων, ξεκινώντας την τουντουργική αρχή υπό τον Ενρίκο Ζ'.

Ιστορική Αξιολόγηση

Ο Ριχάρδος ήταν ακατάσχετος μεσαιωνικός ευγενής σε βίαιη εποχή, αλλά η εικόνα του «τέρατος» προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από τους τουντουργικούς ιστορικούς (Μορ, Βερζίλιος) και τον Σαίξπηρ — εξυπηρετώντας τις ανάγκες εγκυρότητας του Ενρίκου Ζ'. Ο ιστορικός Ριχάρδος είναι πιο περίπλοκος, και πολύ λιγότερο καρικάτουν, από τον κακόηθο του Σαίξπηρ.

Δράμα

Related Categories