Στο Επεισόδιο 2 του Black Butler («His Butler, Omnipotent»), ο Σιλ Φανтомχάιβ δεν παίζει κανένα παιχνίδι. Το επεισόδιο εστιάζει σε:
Κανένα σκηνικό δεν απεικονίζει τον Σιλ ασχολούμενο με παιχνίδι· ο τόνος είναι διαδικαστικός και ατμοσφαιρικός, θεμελιώνοντας το βικτωριανικό πλαίσιο μυστηρίου της σειράς.