Οι αντιθετικές φωνές του Μπλεϊκ: Ο Τίγρης και το Αρνί σε διάλογο
Τα Τραγούδια της Εμπειρίας («Ο Τίγρης») και Τραγούδια της Αθωότητας («Το Αρνί») του Γουίλιαμ Μπλεϊκ παρουσιάζουν δύο ελάχιστως διαφορετικούς ομιλητές:
- Ομιλητής «Τού Τίγρης»: Εκπληκτικός, ερευνητής του δημιουργού ενός φοβεροποιητικού, υπέρκαλλον ροδοδάκτυλου. Τόνος: κοσμική θαυμασιά, μεταφυσική άγχωση. «Ποιο αθάνατο χέρι ή μάτι / Μπόρεσε να σχήσει τη φοβερή σου συμμετρία;»
- Ομιλητής «Του Αρνιού»: Μαλακός, παιδικός, βέβαιος. Προσδιορίζει το αρνί με τον Χριστό («Αυτός καλείται με το όνομά σου / Διότι αυτός καλεί τον εαυτό του Αρνί»). Τόνος: ευγενικός, βέβαιος, λατρευτικός.
Μögliche δυναμικές:
- Αντιφάσεις: Ο Τίγρης-ομιλητής μπορεί να βλέπει τον Αρνί-ομιλητή ως ναϊβ — αγνοώντας τη βία του κόσμου. Ο Αρνί-ομιλητής μπορεί να βλέπει τον Τίγρης-ομιλητή ως άπιστο, αμετάνοητο να εμπιστευτεί τον ίδιο Θεό που δημιούργησε και τους δύο.
- Συμπληρωματικότητα: Μαζί ενσαρκώνουν τη διαλεκτική του Μπλεϊκ: Αθωότητα και Εμπειρία είναι «οι δύο αντίθετες καταστάσεις της ανθρώπινης ψυχής». Κάθε χρειάζεται τον άλλον για την πληρότητα.
- Ενιαία όραση: Ο Μπλεϊκς κρατά και τους δύο. Οι ομιλητές είναι πτυχές μιας φαντασίας — ο ένας ρωτάει «Αυτός που έκανε το Αρνί, έκανε και εσένα;», ο άλλος απαντά «Μας καλεί με το όνομά του».
Τελικά, δεν είναι αντιπάλους αλλά αναγκαίοι αντίστοιχοι στη διαλεκτική θεολογία του Μπλεϊκ.