Arts >> Τέχνες και Ψυχαγωγία >  >> Βιβλία >> Ποίηση

Το «Θάνατε, μην καυχιέσαι» του Τζον Дон: Ανάλυση στίχου-στίχου

Το Άγιο Σονέτο X του Τζον Дон (Death Be Not Proud, 1633) ανοίγει με μια θρασύ προσημασία στον προσωποποιημένο Θάνατο:

Death, be not proud, though some have called thee
Mighty and dreadful, for thou art not so;

Απεικονιστική Σημασία

«Θάνατε, μην καυχιέσαι.» Ο ομιλητής διατάζει στον Θάνατο να μην καυχιέται για την αντιληπτή του δύναμη.

Δομή του Λογισμού

  1. Ο Θάνατος δεν είναι δυνατός: Είναι δούλος της «μοίρας, του τυχαίου, των βασιλέων και των αναποφάσιστων ανθρώπων» — δεν ενεργεί ελεύθερα.
  2. Ο Θάνατος δεν είναι τρομακτικός: Είναι απλώς « ανάπαυση και ύπνος» — που είναι ευχάριστες; ο θάνατος ακόμα περισσότερο.
  3. Ο Θάνατος είναι προσωρινός: «Μια σύντομη ύπνηση μετά, ξυπνάμε αιώνια» — η ανάσταση νικά τον θάνατο.
  4. Ο Θάνατος πεθαίνει: «Και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πλέον; Θάνατε, εσύ θα πεθάνεις» — το ύστερο χριστιανικό παράδοξο.

Θεολογικός Πυρήνας

Ο Дон, αγγλικανός ντεκανάς, αναδιαμορφώνει τον θάνατο μέσω της Παυλίνης θεολογίας (Α' Κορινθίους 15): ο θάνατος είναι ο «τελευταίος εχθρός» που καταστρέφεται από την ανάσταση του Χριστού. Το σονέτο πραγματοποιεί θεολογική νίκη μέσω ποιητικής ευφυΐας.

Τόνος

Αποκαλυπτικός, ευφύης, συμπαθητικός — όχι τρομακτικός. Ο θάνατος μειώνεται από τύραννο σε «φτωχό θάνατο», και μετά στο τίποτα.

Ποίηση

Related Categories