Ο στίχος «Νομίζω ότι ποτέ δεν θα δω / Ένα ποίημα όμορφο σαν δέντρο» από το Δέντρα της Τζόι Κίλμερ (1913) χρησιμοποιεί ένα παρόμοιο. Το παρόμοιο συγκρίνει ρητά δύο異性 πράγματα χρησιμοποιώντας «σαν» ή «ως». Εδώ, ένα ποίημα (ανθρώπινη τέχνη) συγκρίνεται με ένα δέντρο (φυσική δημιουργία) χρησιμοποιώντας «ως», διαβεβαιώνοντας την κοινή ομορφιά τους και υποδεικνύοντας την υπεροχή της φύσης ως πηγής θαύματος.
Το ποίημα συνεχίζεται με προσωποποίηση («Ένα δέντρο το οποίου πεινασμένο στόμα είναι πιεσμένο / Εναντίον του γλυκού ρευστού στήθους της γης») και μεταφορά («Τα ποιήματα φτιάχνονται από αμαθούς σαν εμένα, / Αλλά μόνο ο Θεός μπορεί να φτιάξει ένα δέντρο»), αλλά η αρχική σύγκριση είναι ένα καθαρό, σκόπιμο παρόμοιο.