Το "Tainted Love" έχει μια από τις πιο απίθανες ιστορίες προέλευσης στη μουσική. Πριν γίνει το synth-pop τυφώνα του 1981 από τους Soft Cell, ήταν ένα raw soul ballad γραμμένο πίσω από τις ράβδους.
Ο Ed Cobb, συνθέτης και παραγωγός (The Four Preps, "Dirty Water"), έγραψε το "Tainted Love" το 1964 ενώ ήταν συντηρούμενος. Οι στίχοι απεικονίζαν την πνευματική του αναζήτηση και την ακραία πραγματικότητα της φυλακικής ζωής—αγάπη φθαρμένη από τις συνθήκες, εμπιστοσύνη προδομένη από τον περιορισμό. Ήταν ένα βαθύτατα προσωπικό μεταφορικό, όχι το δραμα της χοροστάτας που οι περισσότεροι ακροατές υποθέτουν.
Η πρωτοπόρος του Cobb, η Gloria Jones, ηχογράφησε την αρχική έκδοση το 1964 για την Uptown Records. Η γκαζωμένη, gospel-βαρυφορτισμένη παράδοσή της—σκεφτείτε Etta James συναντά το Northern Soul—έμεινε στην παρούσα στις ΗΠΑ αλλά έγινε cult αγαπημένο στα UK Northern Soul clubs καλοκαίρια 1970. Οι DJs περνούσαν το 45 στροφών σε all-nighters στο Wigan, Blackpool και Manchester.
Το 1981, το βρετανικό ντούο Soft Cell (Marc Almond, Dave Ball) μετέτρεψε το κομμάτι. Ο παραγωγός Mike Thorne το απέσυρε σε ελαχιστοποιημένο synth-bass pulse, μετρονόμο drum machine και το θεατρικό, σχεδόν καμπερετ βόκαλ του Almond. Το τέμπο επιβραδύνθηκε; η ορχήστρωση ανάπνευσε. Η προοπτική των στίχων άλλαξε: τώρα απεικόνιζε μια συναλλαγματική σχέση μεταξύ ιερέα και εργαζόμενης του σεξ—καθένας άγνωστος της κρυφής ζωής του άλλου.
Το cover έφτασε #1 σε 17 χώρες, συμπεριλαμβανομένων του UK, και πέρασε ρεκόρ 43 εβδομάδες στο US Billboard Hot 100 (φτάνοντας στο #8). Η αλληλένδετη, κρυή αισθητική του ορίστηκε τα πρώτα '80 synth-pop και επηρέασε όλους από Depeche Mode έως Nine Inch Nails.
Ο Ed Cobb πέθανε το 1999, χωρίς ποτέ να εκμεταλλευτεί πλήρως την τεράστια επιτυχία του τραγουδιού (τοίχε πωλήσει τα δικαιώματα εκδόσεως νωρίς). Η Gloria Jones, αργότερα γνωστή ως σύντροφος του Marc Bolan και μητέρα του γιού τους, είδε την αρχική της έκδοση να αναγνωρίζεται τελικά. Το "Tainted Love" παραμένει σπάνια περίπτωση όπου ένα cover δεν απλώς ισούται με το πρωτότυπο—αλλά το αναδιαμορφώνει ολοκληρωτικά, μετατρέποντας το θρήνο ενός δεσμώτη σε new wave chef-d'œuvre.