Ο αμήχανος θάνατος του Jimi Hendrix την 18η Σεπτεμβρίου 1970 έχει περιβάλλει από διαμαρτυρίες, αλλά τα επίσημα ευρήματα είναι ξεκάθαρα: ο θρυλικός κιθαρίστας δεν έβαλε τέλος στη ζωή του. Η αυτοψία κράτησε τον θάνατό του ως "misadventure" — όρος που χρησιμοποιείται για τυχαίο θάνατο που προκύπτει από εθελοντικό ρίσκο.
Ο Hendrix πέθανε από ασφυξία μετά την εισπνοή του δικού του εμέτου. Η τραγωδία συνέβη μετά από μια νύχτα βαριάς ποτοποιημένης συνδυασμένη με μεγάλη δόση βαρβιτουρικών (συγκεκριμένα χάπια ύπνου Vesparax). Βρέθηκε ανενεργός στο υπόγειο δωμάτιο του ξενοδοχείου Samarkand στη Νotting Hill του Λονδίνου.
Πολλαπλές αιτίες άφησαν θρυλούς συνωμοσίας: η πρόσφατη συναισθηματική ασταθής του Hendrix, κρυπτογραφημένα στίχοι σε τραγούδια όπως το "The Story of Life", και οι χαοτικές συνθήκες των τελευταίων του ωρών. Ωστόσο, η νεκροψία δεν αποκάλυψε καμία απόδειξη αυτοκτόνησης. Ο παθολόγος διάπιστωσε ότι η στάθμη βαρβιτουρικών στο αίμα του ήταν συμβατή με κάποιον που είχε πάρει ένα χούφτα χάπια για να κοιμηθεί μετά από μακρά νύχτα, και όχι ληθαλή υπερδози.
Στο βρετανικό δίκαιο, η απόφαση misadventure σημαίνει ότι ο νεκρός قام με ενα δράση (λήψη χαπιών ύπνου και αλκοόλ) που άθέλως οδήγησε στον θάνατο. Αυτό το διακρίνει τόσο από τις φυσικές αιτίες όσο και από την αυτοκτόνηση. Φίλοι και συνεργάτες, συμπεριλαμβανομένης της σύντροφός του Monika Dannemann, επιμένουν ότι ο Hendrix ήταν σε καλό πνεύμα και έκανε σχέδια για το μέλλον.
Αν και οι συνθήκες ήταν αναμφίβολα τραγικές, η εστίαση στον τρόπο θανάτου συχνά μελάνε την επαναφραστικό επίδραση του Hendrix στη μουσική. Σε μόλις τέσσερα χρόνια, उसने μεταμορφώσει το λεξιλόγιο της ηλεκτρικής κιθάρας, συνδυάζοντας μπλουζ, ροκ και ψυχεδελία σε έναν ήχο που παραμένει επηρεαστικός πέντε δεκαετίες αργότερα.