Κοινωνικοποίηση στην Ελισαβετιανή Εποχή: Τάξη, Φύλο, Κاتیχηση και Φήμη
Η ελισαβετιανή κοινωνία (1558–1603) ήταν ένα σκληρά διαβαθμισμένο, θεολογικά εδραιωμένο, κατεχόμενο από την τιμή κόσμο. Η κοινωνικοποίηση – η διαδικασία μάθησης της θέσης και των καθήκοντών κάποιου – ποικίλλο ριζικά ανάλογα με την τάξη και το φύλο, αλλά μοιράζονταν βασικούς πυλώνες.
Κοινωνικοποίηση βάσει τάξης
- Αριστοκρατία & Γκόντρι: Κλασική εκπαίδευση (Λατινικά, Ελληνικά, ρητορική, ιστορία), αυλαϊκά τρόποι (χορός, μουσική, συζήτηση, ένδυση), πολεμικές δεξιότητες (ιππασία, ξιφασκία, κυνήγι). Κάθηκον: Τοπική διακυβέρνηση, υπηρεσία στη Χώρα, προστασία των ενοίκων, διατήρηση της οικγενειακής τιμής. Η Γκόντρι αντικατοπτρίζει το ίδιο στο επαρχιακό επίπεδο – Ειρηνοδίκαι, ηγεμόνες μιλίτιων.
- Έμποροι & Βιοτέχνες: Μαθητεία (7+ χρόνια). Πρακτικές δεξιότητες: λογιστική, συμβόλαια, γλώσσες, εξειδίκευση στην τέχνη. Αξίες: Εργατιότητα, φειδωλότητα, εमानδαρία, πολιτεία κώδικας (σύνδεσμοι, αστική αυτοδιοίκηση). Κοινωνική κίνηση δυνατή μέσω πλούτου.
- Αγρότες & Εργάτες (90%+): Ελάχιστη τυπική εκπαίδευση. Προφορική παράδοση, γεωργικές/οικιακές δεξιότητες που μαθαίνονται με την πράξη. Αξίες: Υπακοή, σκληρή δουλειά, πιστότητα στον άρχοντα/παρροχία, κοινωνική επιβίωση. Καμία κίνηση. Ζωή = εργασία, εκκλησία, κτήμα.
Φυλετικοί ρόλοι: χωριστές σφαίρες
- Γυναίκες (Όλες οι τάξεις): Οικιακή σφαίρα. Σύζυγοι, μητέρες, διαχειρίστριες νοικοκυριού. Νομική κατάσταση: Feme covert (καλυμμένη από σύζυγο/πατέρα). Καμία ψήφωση, περιορισμένα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Ιδανικό: Αγνή, σιωπηλή, υπακούουσα, ευγενής, γονιμοποιητική. Πραγματικότητα: Πολλές διαχειρίζονταν κτήματα/επιχειρήσεις (χήρες, γυναίκες εμπόρων), αλλά νομικά υποταγμένες.
- Άνδρες (Όλες οι τάξεις): Δημόσια σφαίρα. Αρχή, πόλεμος, νόμος, εμπόριο, διακυβέρνηση. Εκπαίδευση απαραίτητη για πρόοδο. Τιμή = φήμη + περιουσία + γενεαλογία. Κάθηκον: Διαβιώσιμη, προστασία, διακυβέρνηση (στο επίπεδό τους).
Κεντρικοί πυλώνες (καθολικοί)
- Θρησκεία (Εκκλησία της Αγγλίας): Κατηχισμός από την παιδική ηλικία. Ρυθμός του Βιβλίου της Κοινής Προσευχής. Δημόσια συμμόρφωση υποχρεωτική (πρόστιμα ακαταναγκαστών). Ηθική = θρησκευτική πρακτική.
- Οικογένεια: Οικονομική & ηθική μονάδα. Πατριαρχική. Υπακοή στους γονείς = υπακοή στον Θεό/Βασιλιά. Μαθητές = «γιοί».
- Κάθηκον & Ιεραρχία: Μεγάλη Αλυσίδα του Είναις. Βασιλιάς → Αριστοκράτες → Γκόντρι → Γεωργοί → Εργάτες. Κάθε κρίκος οφείλει κάθηκον προς τα πάνω· προστασία προς τα κάτω.
- Φήμη («Πιστότητα»): Κοινωνικό νόμισμα. Φήμες, καταδικάσεις, δικαστήρια τιμής. Μια κατεστραμμένη φήμη = καταστρεμμένη ζωή. Συμμόρφωση επιβάλλονται κοινωνικά.
Υπήρξαν ποικιλίες: Λονδίνο έναντι χωριού, Πυριτανοί έναντι παραδοσιακών, σύνορα έναντι καρδιάς. Αλλά η αρχιτεκτονική των προσδοκιών – τάξη, φύλο, θρησκεία, κάθηκον, φήμη – έμεινε στέρεη μέχρι να την frant το εμφύλιο πόλεμο.