Ο Φρανσίσκο «Πάντσο» Βίγια (1878–1923) ήταν ένας αντιφατικός αλλά πυλώνας ηγέτης της Μεξικανικής Επανάστασης. Τα επαναστατικά του διαπιστευτήρια στηρίζονται σε πέντε στήλες:
Ο Βίγια ευθυ그μμίστηκε με τους αγροτικούς φτωχούς, απαιτώντας αναδιανομή των γαιών των ασένδεων στους αγρότες. Αυτό ανήχησε βαθιά στην εκμεταλλευμένη πλειοψηφία της Μεξικό.
Αυτοδίδακτος στρατηγικός γένιος, ο Βίγια χτίσε μια επαγγελματική ιππική δύναμη που νίκησε επανειλημμένα τα federeal στρατεύματα — συχνά υποδεέστερος. Η χρήση τρένων για ταχύτατη μετακίνηση στρατευμάτων ήταν καινοτόμος.
Η κατάληψη της Ciudad Juárez από τον Βίγια το 1911 ήταν στροφή που ανάγκασε την παραχώρηση του Πορφίριο Ντιαζ μετά από 30 χρόνια.
Η εικόνα του «Ρόμπιν Χουντ» — ληστεύει τρένα για να χρηματοδοτήσει την επανάσταση, διανέμει τροφή στα χωριά — τον έκανε σύμβολο αντίστασης εναντίον της ολιγαρχίας.
Οι βόριες εκστρατείες του ανάγκασαν συνταγματικές συνελεύσεις, επηρέασαν το Σύνταγμα του 1917, και κράτησαν ζωντανό το ριζοσπαστικό κρανίο της επανάστασης.
Ο Βίγια ήταν επίσης αδίστακτος: η φονική επίθεση του 1916 στη Columbus, NM σκότωσε αμερικανούς πολιτικούς· ο εμφύλιος πόλεμος του 1914–15 εναντίον του Καράνζα/Ομπρεγκόν καταστρέψαμε τον βορρά. Παραμένει φιγούρα και θαυμασμού και τρόμου στη μεξικανική μνήμη.